Przygotowywanie pozwu

Pozew jest pierwszym dokumentem w postępowaniu cywilnym. Rozpoczyna on całą sprawę.

W pozwie musisz zawrzeć wszystkie elementy wymagane przez prawo, opisać swoje roszczenie (żądanie pozwu) oraz uzasadnić żądanie i wskazać wszystkie okoliczności i dowody na poparcie swoich twierdzeń.

Wystarczy, że normalnym, zrozumiałym i dokładnym językiem opiszesz, czego oczekujesz i z czego to oczekiwanie wywodzisz.

Pisząc pozew, powinieneś zrobić to powoli i solidnie. Nie sil się na stosowanie skomplikowanego prawniczego języka, który nie jest Ci potrzebny. Sąd jest od tego, by sądzić wedle zasady „podaj mi fakty, a prawo ci podam”. To sąd zna prawo, a Twoim zadaniem jest jedynie wskazać żądanie i okoliczności oraz zasygnalizować sądowi podstawy, na których dochodzisz swoich roszczeń. Nie musisz robić sądowi wykładu z orzecznictwa Sądu Najwyższego (bo ono i tak nie wiąże sądu), nie musisz przytaczać treści przepisów prawa, nie musisz ich tak naprawdę nawet powoływać. Wystarczy, że normalnym, zrozumiałym i dokładnym językiem opiszesz, czego oczekujesz i z czego to oczekiwanie wywodzisz.

Pisz ładnie. Krótkimi zdaniami. Niech to jakoś wygląda. Wydrukuj to taką czcionką, by się dało czytać i upewnij się, że Twój pozew nie będzie opasłym tomiszczem, gdyż jest tak naprawdę tylko żądaniem natury stricte formalnej. Oznacza to, że jeśli objętość Twojego pozwu wraz z uzasadnieniem (bez dowodów) przekroczy 3 strony, powinieneś przepisać całość w ten sposób, by zmieścić się na jednej, dwóch lub w najgorszym razie trzech stronach. Sędziowie to też ludzie, a ogrom informacji (w większości mało istotnych) nie wpływa pozytywnie ani na rozumienie czytanego tekstu, ani na ich pewność, czy na pewno rozumiesz, czego oczekujesz od sądu – a w takiej sprawie jak ustalenie płci nie może być co do tego żadnych wątpliwości.